Maria annesiyle birlikte New York şehrinde küçük bir dairede yaşıyordu. Ne genç ne de yaşlıydı. Çok kısa ya da çok uzun değildi, güzel ya da çirkin de değildi. O sadece ortalama bir kadındı.
Büyük bir şirkette sekreter olarak çalışıyordu ve hayatı oldukça sıkıcı ve sıradandı. İş yerinde kimse ona dikkat etmezdi. İşyerindekiler, Maria’nın hayatının oldukça sıkıcı olduğunu düşünen insanlardı.
Bir sabah, işine giderken, Maria caddede açılan yeni bir şapka dükkânı gördü. Meraktan dolayı içeri girdi. Dükkânda küçük bir kız ve ona şapka almaya gelen annesi vardı ve şapkaları deneyen başka bir müşteri daha...
Maria da hoşuna giden bir şapka bulana kadar birkaç tanesini denedi. Bir şapka giydi ve harika durdu! Onu ilk fark eden küçük kızdı: “Anne, kadının o şapkayla ne kadar güzel göründüğüne baksana! ” Annesi de dedi ki: “Söylemeliyim ki, bu şapka sizde harika durdu!” İçeride olan başka bir müşteri de: “Hanımefendi, o şapkayla çok güzel görünüyorsunuz!”
Maria aynanın önüne gitti. Kendisine baktı. Ve bir yetişkin olarak hayatında ilk kez gördüğünü sevdi. Gülümseyerek, kasaya gitti ve şapkayı satın aldı. Dışarıda yürürken sanki yeni bir dünyaya adım atmış gibiydi. Çiçeklerin renklerini daha önce hiç fark etmemişti veya temiz havanın kokusu, arabaların sesi ve insanlar. Uyumlu bir melodi gibi geliyordu kulağına. Bir bulutun üzerinde sürükleniyormuş gibi yürüdü.. Kalbinde bir şarkı ile ..
Her sabah uğradığı kahve dükkânının önünden geçerken, genç ve yakışıklı biri ona seslendi: “Hey, merhaba tatlım.. Ne güzel görünüyorsun! Burada yeni misin? Sana bir fincan kahve alabilir miyim? ”Maria utanarak gülümsedi ve yürümeye devam etti. Bulutların üzerinde kayarak…
Ofis binasına geldiğinde, kapıcı kapıyı açtı ve ona “Günaydın” dedi .. Daha önce Maria’yı hiç fark etmemişti bile! Asansördeki insanlar ona gideceği katı sordu ve onun için düğmeye bastı. Ofisteki insanlar, onu ilk kez görüyormuş gibi, bugün ne kadar güzel göründüğünü söyleyerek iltifat etti. Müdür, işyerinde nasıl hissettiği hakkında konuşmak için onu öğle yemeğine davet etti!
Bu büyülü iş günü bittiğinde Maria, eve otobüs yerine bir taksiyle dönmeye karar verdi.Elini kaldırdığı anda 2 taksi durdu! İlkine bindi ve yeni şapka sayesinde geçirdiği mucizevi günü ve hayatının nasıl geçtiğini düşünerek arka koltuğa geçti ..
Eve geldiğinde, annesi kapıyı açtı. Maria'nın görünüşü nefesini kesti! Şaşırmış bir şekilde “Maria” dedi. “Ne kadar güzel görünüyorsun! Gözlerin küçük bir kız olduğun zamanlardaki gibi parlıyor.”"Evet anne, her şey yeni şapkam sayesinde, hayatımın en muhteşem gününü geçirdim! ” dedi Maria. “Maria” dedi annesi,“Ne şapkası? ”
Maria panikledi. Kafasına dokundu ve hayatını değiştiren şapkanın orada olmadığını gördü. Takside onu aldığını hatırlamıyordu ..Ya da öğle yemeğinde .. Ya da ofiste .. Satın aldığı mağazayı düşündü. Kasiyere ödeme yaparken parasının ödemek için cüzdanını çıkardığında şapkayı tezgâha koymuştu ve orada unutmuştu. Sonrasında caddeye doğru yürümüştü. Şapkasız ama parıldayarak!
Maria'yı dönüştüren o şapka değildi,
Düşüncelerinin kalitesiydi!
Düşüncelerimiz bizi korkunç bir esarete sokabilir ya da bizi dilediğimiz şeylere sahip olmamıza, olmak istediğimiz kişiler olmamıza, yapmak istediklerimize götürebilir. Düşüncelerinize dikkat edin!
Yorumlar
Yorum Gönder